Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature, βασίστηκε σε εξαιρετικά ακριβείς χημικές αναλύσεις λάβας από τη Χαβάη και αποκαλύπτει ότι υλικό από τον μεταλλικό πυρήνα φτάνει, έστω και σε απειροελάχιστες ποσότητες, μέχρι τον μανδύα.

Για δεκαετίες, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο πυρήνας της Γης λειτουργεί σαν ένα σφραγισμένο «θησαυροφυλάκιο», όπου βρίσκεται εγκλωβισμένο το μεγαλύτερο μέρος του χρυσού, της πλατίνας και άλλων πολύτιμων μετάλλων.

Εκτιμάται ότι πάνω από το 99,999% αυτών των στοιχείων παραμένει σε βάθος περίπου 3.000 χιλιομέτρων, καθιστώντας την εξόρυξή τους πρακτικά αδύνατη.

Ωστόσο, η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτή η εικόνα δεν είναι απόλυτα ακριβής, καθώς υπάρχει μια εξαιρετικά αργή αλλά υπαρκτή «διαρροή» προς τα ανώτερα στρώματα.

Η λάβα της Χαβάης «μιλάει»

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον γεωχημικό Nils Messling από το University of Göttingen, μελέτησε βασαλτικά πετρώματα από ηφαίστεια της Χαβάης.

Χρησιμοποιώντας υπερευαίσθητα όργανα, οι επιστήμονες εντόπισαν μικροσκοπικές διαφοροποιήσεις σε ισότοπα στοιχείων όπως το ρουθήνιο και το βολφράμιο.

Τα ισότοπα λειτουργούν σαν «γεωλογικό αποτύπωμα», επιτρέποντας στους ειδικούς να εντοπίζουν την προέλευση των πετρωμάτων. Στην περίπτωση της Χαβάης, τα δεδομένα έδειξαν σαφή ένδειξη ότι μέρος του υλικού προέρχεται από τον πυρήνα της Γης.

Όπως δήλωσε ο Messling, «όταν είδαμε τα πρώτα αποτελέσματα, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε κυριολεκτικά βρει χρυσό».

Πώς ανεβαίνει ο χρυσός από τα βάθη της Γης

Η διαδικασία δεν είναι άμεση ούτε ορατή. Ο πυρήνας της Γης αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο και περιβάλλεται από τον μανδύα, ο οποίος κινείται αργά σαν παχύρρευστο υλικό.

Σε ορισμένες περιοχές, οι λεγόμενες «στήλες μανδύα» μεταφέρουν θερμό υλικό από μεγάλα βάθη προς την επιφάνεια, τροφοδοτώντας ηφαίστεια όπως το Kīlauea.

Τι σημαίνει για τα κοιτάσματα και την τεχνολογία

Αν και οι ποσότητες που φτάνουν στην επιφάνεια είναι εξαιρετικά μικρές, έχουν μεγάλη σημασία για τη δημιουργία ορυκτών κοιτασμάτων.

Για παράδειγμα, μεγάλα κοιτάσματα όπως αυτό στην επαρχία Χουνάν της Κίνας δείχνουν πόσο πολύτιμο είναι το μέταλλο που τελικά φτάνει στον φλοιό.

Η νέα αυτή ανακάλυψη δεν σημαίνει ότι μπορούμε να εξορύξουμε χρυσό από τον πυρήνα της Γης. Ωστόσο, αλλάζει ριζικά την κατανόησή μας για τη λειτουργία του πλανήτη και τον τρόπο δημιουργίας των πολύτιμων μετάλλων.

Παράλληλα, ενισχύει την ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, καθώς ο χρυσός και άλλα κρίσιμα μέταλλα παραμένουν περιορισμένα.

Η Γη μπορεί να «στάζει» χρυσό από τα βάθη της, αλλά για το μέλλον, η πιο ρεαλιστική λύση φαίνεται να είναι η ανακύκλωση και η υπεύθυνη εξόρυξη.