• Κατά γενική μαρτυρία το αποτέλεσμα της Συνάντησης των Αιρετών της ΔΜ με το ΠΘ δεν ήταν το αναμενόμενο. Στους Δημάρχους δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να μιλήσουν. Ο λόγος δόθηκε μόνο στον Περιφερειάρχη και τον πρόεδρο της ΠΕΔ.
• Το εύκολο μέρος της αποτίμησης της συνάντησης αυτής είναι το συναισθηματικό
• Ωιμέ! Δεν μας ακούσανε.
• Το δύσκολο μέρος είναι το καθαρά λειτουργικό
• Κι αν μας ακούγανε δηλαδή σαν τι το καταπληκτικό θα συνέβαινε?
• Η μάλλον- για να το θέσουμε πιο σωστά- τι ακριβώς περιμέναμε εμείς πως θα συνέβαινε?
• Ποιες ήταν οι προοπτικές μιας τέτοιας συνάντησης? Ποιο ήταν το πλάνο οι αναμονές μας και ο εκπεφρασμένος στόχος?
• Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη δημοκρατική χώρα του κόσμου όπου πολιτειακά να υφίσταται και λειτουργεί ένα παρόμοιας φύσης πυραμιδωτό σύστημα εξουσίας. Και κυρίως νοοτροπίας.
• Υπήρχε παλιά κάτι ανάλογο αλλά εφαρμοζόταν στις μικρές φεουδαλιστικές μοναρχίες. Εκεί ο κάθε Βαρώνος, ο κάθε Δούκας, και εν τέλει ο ίδιος ο Βασιλιάς συγκαλούσαν περιοδικά ακροάσεις πληβείων και ευγενών μιας και αυτοί βρισκόντουσαν στο ανώτατο σκαλί της εξουσίας και αυτοί μπορούσαν να παρέχουν τις τελικές λύσεις…
• Στις σύγχρονες δημοκρατίες δυτικού τύπου το σύστημα διοίκησης και λήψης αποφάσεων είναι διαφορετικά δομημένο. Δεν διαθέτει μια άτεγκτη, πυραμιδωτή υφή παρά είναι οριζόντια κλιμακούμενο. Υπάρχουν σε διάφορα επίπεδα αρμόδια όργανα, διοικητές, θεματικοί ελεγκτές, Γενικοί Γραμματείς και Υπουργοί. Τα προβλήματα εξετάζονται, στοιχειοθετούνται και προωθούνται αρμοδίως από κλιμάκιο σε κλιμάκιο. Από το ένα σκαλί της διοίκησης στο επόμενο
• Συνεπώς το ερώτημα του ‘γιατί στην περίπτωση μας όλο αυτό το σύστημα στην πράξη ακυρώθηκε?’ είναι και εύλογο και αναπόφευκτο.
• Η πρόχειρη απάντηση είναι, φυσικά, πως το ένα δεν αναιρεί το άλλο
. • ΚΑΙ τα θέματα προωθούνται αρμοδίως από τις δημοτικές/περιφερειακές Υπηρεσίες ΚΑΙ οι Δήμαρχοι ενημερώνουν για αυτά άμεσα και καθ’ υπέρβαση τον ΠΘ
. • Το δεύτερο όμως ΓΙΑΤΙκάτι τέτοιο να συμβαίνει σε μη προεκλογική περίοδο?
• Αν το κοιτάξουμε όμως κάπως πιο βαθιά, θα δούμε ότι πίσω από την κίνηση αυτή της συνάντησης των αιρετών της α’βάθμιας και β ’βάθμιας διοίκησης με τον ΠΘ, κρύβεται μια διοικητική αντίληψη μεσσιανικού τύπου.
• Δεν πήγαν να του πουν τα καθέκαστα. Δεν πήγαν να κάνουνε μαζί του κους-κους καικοτσουμπολιό. Δεν πήγαν να εισπράξουν επαίνους για όσα έκαναν ή να κλάψουνε στην πλάτη του για όσα δεν μπόρεσαν να κάνουν.
• Πήγαν για έναν και μόνον λόγο: για να του θέσουνε χρονίζοντα προβλήματα και να εισπράξουνε λύσεις!
• Πήγαν με την λογική που είχαν πάει οι ανίατοι στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ
• Διεκδικώντας θεραπείες εδώ και τώρα και αλληλούια.
• Φυσικά και δεν κέρδισαν επειδή δεν γινόταν να κερδίσουν.
• Δεν είναι δουλειά ενός ΠΘ το να ασχολείται με τέτοια πράγματα.Είναι δουλειά συγκεκριμένων υπευθύνων και στελεχών σε -χαμηλότερα από το δικό του- επίπεδα Διοίκησης.Οπότε ήταν λογικό οΠΘ απλά να προεδρεύσει σε μια γενικευμένη σύσκεψη στελεχών όπου ειπώθηκαν τα ήδη ειπωμένα.
• Η λογική του «εφόσον μπορείς να μιλήσεις με τον Θεό δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύεις την ώρα σου με τους αγγέλους» δεν έχει εφαρμογή στο εσωτερικό μιας κανονικά δομημένης και λειτουργικής διοικητικής ιεραρχίας. Κάθε φορά που κάποιος υπερπηδάαυτή την υφιστάμενη ιεραρχία, στην ουσία την αμφισβητεί, την απαξιώνει και την ακυρώνει. Καθιστά τους υπεύθυνουςανώτερους του, σε όλα τα κλιμάκια μέχρι την κορυφή, ανεύθυνους.
Αν αυτή η πρακτική δεν συνιστά Μεσσιανισμό και δεν εκφράζει μια καθαρά πυραμιδωτή νοοτροπία διοίκησης, δεν ξέρω πως αλλιώς θα μπορούσε να περιγραφεί…