Σε τιμούμε και σε γιορτάζουμε σήμερα, 6 Μαΐου,
αγία Σοφία της Κλεισούρας, εσένα που
ενσαρκώνεις με θαυμαστό τρόπο τις αντιθέσεις
και ενώνεις τα διεστώτα, καθώς…
Πόντια ήσουν, μια εξαίρεση στην ιστορική Βλαχοκλεισούρα,
κι άγιασες τριγυρισμένη από τους Βλάχους που πολύ σε αγάπησαν.
Ένα κουβαράκι ανθρώπινο ήσουν, ένα “ράκος”,
απεριποίητη εντελώς, αχτένιστη, με το σαρκίο σου ντυμένο με κουρέλια,
μα σκούπιζες συνεχώς ακόμη και τα φύλλα που έπεφταν στην αυλή της Μονής,
μην περάσει η Παναΐα και βρει τον τόπο της ασκούπιστο.
Κι όμως, εσύ, αυτό το μικρό ανθρώπινο κουβαράκι,
έσωσες κόσμο με μόνη την παρουσία σου, με μόνη την προσευχή σου,
με μόνο τον καλό σου λόγο:
γλίτωσες στην τρικυμία το πλοίο που κουβαλούσε τους Πόντιους στην Ελλάδα,
γλίτωσες το μοναστήρι τη Παναΐας σην Κλεισούραν,
που έχασε με φριχτό τρόπο 280 κατοίκους της από τους Γερμανούς, που τη ρήμαξαν,
κι όταν άρχισε να σαπίζει το ταλαιπωρημένο κορμί σου από την ασθένεια,
γλίτωσαν εσένα η πολυαγαπημένη σου Παναΐα,
με βοηθούς τον αρχάγγελο Γαβριήλ και τον Αϊ-Γιώργη,
που σε χειρούργησαν και σώθηκες κι έγινες καλά,
κι έζησες δείχνοντας σε πολλούς την τομή σου,
απόδειξη αδιάσειστη της επέμβασης της χειρουργικής
και, προπαντός, αυτής του Θεού δια των αγίων Του.
Οσία Σοφία της Κλεισούρας, σύγχρονη Πόντια Αγία μας,
σώζε πάντοτε τους ανθρώπους που ευλαβούνται
εσένα την ταπεινή κι απλή, το ανθρώπινο κουβαράκι,
και στις δυσκολίες τους και στις εγχειρίσεις τους
και προσεύχου πάντα για το καλό του κόσμου,
εσύ που ξέρεις καλά από δυσκολίες,
γιατί έζησες μέσα σ’ αυτές
και με “πολλά υπομονήν” και τρανόν πίστιν
μπόρεσες να τις αντιμετωπίσεις!…